Dit boek, Het Mirakel, heb ik als recensie-exemplaar mogen ontvangen van uitgeverij De Bezige Bij . Hieronder volgt een eerlijke recensie:
Synopsis
Op een ochtend in 1994 krijgt de negenjarige Blanca van haar vader te horen dat haar moeder op vakantie is gegaan, maar al snel blijkt dat ze het gezin heeft verlaten. Vanaf dat moment voelt Blanca zich alleen en verloren. Als ze op haar dertiende een computer krijgt, ontmoet ze op het internet een groep gelijkgestemde meisjes. Ze hebben allemaal een voorliefde voor Joy Division, Marilyn Manson en het dragen van zwarte kleren. Blanca durft haar grootste geheim met ze te delen: ze is overtuigd dat ze een mirakel heeft verricht.
Op haar achttiende krijgt Blanca onverwacht het dagboek van haar moeder in handen, waarin ze schrijft over haar vrije en onafhankelijke jeugd. Blanca besluit dat het tijd is haar aandacht van het scherm naar de echte wereld te verplaatsen: ze gaat op zoek naar haar moeder. Samen met haar online vriendengroep begint ze aan een doldwaze roadtrip door Zuid-Spanje, waar niets is wat het lijkt, en niets gaat zoals het zou moeten.
Het Mirakel
Sommige boeken leg je weg en daarna ga je eigenlijk meteen weer door met je dag. En dan zijn er boeken die nog even in je hoofd blijven zitten. Dit was voor mij zo’n boek.
Sinds ik Beatriz Serrano ontdekte door haar debuut: Ontevreden, wilde ik graag nog iets van haar lezen. Ze weet haar personages op een scherpe, maar tegelijkertijd heel menselijke manier neer te zetten.
We volgen in het Mirakel, Blanca, die op negenjarige leeftijd te horen krijgt dat haar moeder op vakantie is gegaan. Al snel blijkt dat haar moeder het gezin gewoon heeft verlaten. Vanaf dat moment blijft Blanca achter met een leegte die ze op haar eigen manier probeert op te vullen. Als ze op haar dertiende een computer krijgt, vindt ze online een groep meisjes met wie ze zich verbonden voelt. Ze delen haar liefde voor Joy Division, Marilyn Manson en zwarte kleding. Het internet wordt voor Blanca een plek waar ze zichzelf kan zijn en waar ze haar grootste geheim durft te delen: ze is ervan overtuigd dat ze een mirakel heeft verricht.
Wanneer ze op haar achttiende het dagboek van haar moeder krijgt, verandert er opnieuw iets. Ze ontdekt een kant van haar moeder die ze helemaal niet kent en besluit uiteindelijk op zoek naar haar te gaan. Samen met haar online vriendinnen begint ze aan een behoorlijk bijzondere roadtrip door Zuid-Spanje.
Wat ik zo goed vind aan Serrano, is dat haar personages echt voelen. Niet perfect, niet altijd sympathiek en soms ronduit vreemd, maar juist daardoor heel menselijk. Je krijgt het gevoel dat je Blanca steeds beter leert begrijpen. Haar onzekerheden, haar eenzaamheid, haar zoektocht naar zichzelf en de manier waarop ze probeert om te gaan met wat haar is overkomen.
Beatriz Serrano
De schrijfstijl vond ik daarnaast heerlijk. Het boek leest gemakkelijk en vlot, waardoor je er snel doorheen gaat, maar ondertussen zit er veel meer onder de oppervlakte. Serrano schrijft met een soort cynische, bijna humoristische ondertoon die ik erg prettig vind. Soms moest ik glimlachen om een situatie, terwijl er tegelijkertijd iets verdrietigs of ongemakkelijks onder zat. Juist die combinatie maakte het voor mij heel herkenbaar en geloofwaardig.
Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel vond ik meteen sterk. Je leert Blanca kennen en langzaam wordt duidelijk wat er binnen haar gezin is gebeurd. Het tweede deel, dat de vorm van een dagboek heeft, vond ik misschien wel het mooiste gedeelte van het boek. Daar wil ik eigenlijk niet te veel over zeggen, omdat je het gewoon zelf moet ervaren.
Het derde deel vond ik persoonlijk wat minder sterk. Daar verloor ik een beetje de magie die het verhaal tot dan toe voor mij had. Sommige gebeurtenissen voelden voor mij wat overbodig en ik had het idee dat ze niet helemaal pasten bij de diepgang die ik in de rest van het verhaal zo waardeerde.
Maar ondanks dat heb ik dit boek met heel veel plezier gelezen. Het is anders, soms grappig, soms pijnlijk en vooral heel menselijk. Ik heb spijt dat ik dit boek niet ben gaan annoteren, want er staan prachtige zinnen en passages in.
Conclusie
Ik kan nog heel veel meer over dit boek vertellen, maar dan zou ik wellicht teveel weggeven. Wat ik vooral fijn vind aan Beatriz Serrano is dat ze mensen niet mooier maakt dan ze zijn. Ze laat juist de vreemde, kwetsbare, egoïstische en soms ronduit ongemakkelijke kanten zien. En misschien herken je jezelf daar af en toe iets te goed in.
Details
| Auteur | Uitgeverij | Release date | Oorspronkelijke titel | Gelezen taal |
| Beatriz Serrano | De Bezige Bij | 17 september 2026 | Fuego en la garganta | Nederlands |
